امنیت و پدافند غیرعامل

پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:

�نِعمَتانِ مَکفُورَتانِ: الأمنُ والعافِیَةُ؛ دو نعمت است که شکر آنها گزارده نمی شود: امنیّت و سلامتی.� (خصال صدوق، ص۳۴)

�1�، یکی از بزرگترین و گواراترین نعمتهای الهی است که با نعمت سلامتی جسم(تن درستی) برابری می کند، همه مردم به آن نیاز دارند و بدون آن، شادی در زندگی بی مفهوم است؛ ولی به فرموده پیامبراکرم(ص)، کمتر کسی قدر این نعمت بزرگ را می داند.

امنیت در یک جامعه به انواع مختلفی تقسیم میشود ، مثل:

_ امنیت فردی: حالتی است که در آن فرد فارغ از ترس آسیب رسیدن به جان یا مال یا آبروی خود یا از دست دادن آنها زندگی کند.

_امنیت خانواده:هنگامی که خانواده و اعضای آن برای ایجاد رفاه و آسایش و امنیت شان از هر گونه مشکل و خطر بیندیشند و به حل هر چه سریع تر آن بپردازند.

_امنیت اجتماعی:حالت فراغت همگانی از تهدیدی است که کردار غیرقانونی دولت یا دستگاه های فردی یا گروهی در تمامی یا بخشی از جامعه پدید آورد.

_امنیت ملی :حالتی است که ملتی فارغ از تهدید از دست دادن تمام یا بخشی از جمعیت، دارایی، یا خاک خود به سر برد. امروزه، کمابیش در همهٔ کشورها نوعی پلیس سیاسی یا امنیتی وجود دارد که مقصود از آن بنا بر فرض، جلوگیری از نفوذ عوامل محرک و ویرانگر و جاسوس به داخل کشور و سرکوبی کسانی که از راههای غیرقانونی تهدید کنندهی نظم سیاسی موجود به شمار میآیند. هرچه نظامی تمامیتخواهتر باشد قدرت پلیس سیاسی و شدت و خشونت آن در آن نظام بیشتر است. این گونه نظامهای سیاسی که مجالی برای مخالفت علنی و قانونی نمیگذارند، مخالفان یا دشمنان خود را همواره به نام �دشمنان امنیت ملی� یا نامهای دیگر سرکوب میکنند.

طبق تعریف گفته شده در امنیت ملی ، گروهی به نام پلیس های سیاسی یا امنیتی موظف هستند ارامش و امنیت کشور را فراهم کنند.

ضمن اینکه روش های به خصوصی برای این کار وجود دارد، یکی از این نوع دفاع ها روش 1 1 است.

پدافند : عبارتست از بکارگیری مستقیم جنگ افزار، به منظور خنثی نمودن و یا کاهش اثرات عملیات خصمانه هوایی، زمینی، دریایی، نفوذی و خرابکارانه بر روی اهداف مورد نظر.عبارتست از بکارگیری مستقیم جنگ افزار، به منظور خنثی نمودن و یا کاهش اثرات عملیات خصمانه هوایی، زمینی، دریایی، نفوذی و خرابکارانه بر روی اهداف مورد نظر.

پدافند غیرعامل: یا پدافند ناگنش گر نوعی دفاع غیرنظامی است ؛ و به مجموعه اقداماتی گفته میشود که به جنگ افزار نیاز ندارد و با اجرای آن میتوان از وارد شدن خسارات مالی به تجهیزات و تاسیسات حیاتی و حساس نظامی و غیر نظامی و تلفات انسانی جلوگیری نموده یا میزان این خسارات یا تلفات را به حداقل ممکن کاهش داد.

در پدافند ناکنشگر تمام نهادها، نیرو ها، سازمان ها،صنایع و حتی مردم عادی میتوانند نقش موثری ایفا کنند در حالیکه در پدافند عامل مانند سیستم های ضدهوایی و هواپیما های رهگیر ، تنها نیرو های مسلح مسئولیت بر عهده دارند.

_ در اکثر منابع علمی و نظامی دنیا اصول مهم پدافند ناکنشگر در قالب موارد زیر ذکر شده است:

• استتار (Camouflage)
• اختفا (Concealment)
• پوشش (Cover)
• فریب (Deception)
• تفرقه و پراکندگی (Separation & Dispersion)
• هشدار به موقع (Early Warning)

در اينجا به اختصار به شيوه هاي اصول پدافند غير عامل اشاره مي شود.

1-استتار

مفهوم کلي استتار هم رنگ و هم شکل کردن تاسيسات و تجهيزات با محيط اطراف مي باشد. استتار از موثرترين و متداول ترين روشهاي دفاعي غيرعامل در ارتش کلاسيک دنيا است.

2_ اختفا

اختفا يا پنهان کاري به کليه اقداماتي گفته مي شود که مانع از قرار گرفتن تاسيسات و تجهيزات در ديد مستقيم دشمن گرديده و يا تشخيص تاسيسات و تجهيزات و همچنين آگاهي از انجام فعاليت هاي خاص را براي او غير ممکن و يا مشکل مي سازد.

3-پوشش

ايجاد پوشش يک اقدام موقتي است که با بالا رفتن شدت تهديد و احتمال حمله هوايي موشکي انجام شده و تا زماني که احتمال حمله وجود دارد ادامه مي يابد. با اين عمل تاسيسات و تجهيزات يا مرکز فعاليت از ديد خلبان يا حسگر نصب شده در سر بمب و موشک پنهان گرديده و هدف گيري و هدايت موشک و بمب هاي هدايت شونده از جمله بمب هاي ليزري ميسر نشده و يا دقت آنها کاهش مي يابد. پوشش مي تواند توسط دود ، بخار آب (غليظ) و يا با هوا کردن بادکنک و بالن ايجاد شود.

4-فریب

به مجموعه اقداماتي که بتواند بازشناسي و توجه دشمن را از هدفهاي مورد نظر منحرف کرده و موجب گمراهي وي در تشخيص و هدف گيري شود، فريب و اختلال اطلاق مي شود.

5-تفرقه و پراکندگی

منظور از تفرقه، جداسازي بخشي يا بخشهايي از تجهيزات، قطعات يدکي مواد و ساير وسائل و انتقال آنها به محلي غير از محل استقرار دائمي و نجات آنها از تاثير يک حمله هوايي موشکي احتمالي است. اين امر نبايد باعث توقف کامل فعاليت ها گردد.

6- هشدار به موقع

آگاهی و هشدار به نیروهای خودی مبنی بر نزدیک بودن عملیات تعرضی دشمن.